ชาวบ้านในชุมชนแต่ละบ้านจะทำงานในส่วนต่าง ๆ แตกต่างกัน เช่น เป็นคนเลี้ยง เป็นแม่ค้าคนกลาง รวมถึงเป็นคนส่งออกเองอีกด้วย 

 

การเลี้ยงหอยแครงมี 2 แบบ 

1. การเลี้ยงแบบหอยธรรมชาติ ซึ่งหอยจะมาจากธรรมชาติทั้งหมด (ชาวบ้านในคลองโคนส่วนใหญ่ใช้วิธีนี้)

   1. รอเวลาที่น้ำลงและออกเรือไปบริเวณดินเลนในทะเล

   2. นำกระดานเลนไปหาหอยในเลน

   3. นำหอยที่ได้มาขึ้นเรือ

   4. ใส่กระสอบแล้วส่งขึ้นท่าหอย เพื่อส่งให้แม่ค้าคนกลาง ส่งออกต่อไป

   5. ถ้าหอยที่จับมาได้มีขนาดเล็กเกินไป ชาวบ้านจะเอาไปปล่อยในบ่อ เพื่อเลี้ยงต่อให้โต

 

1. การเลี้ยงแบบซื้อลูกหอยมาใส่ เพื่อเลี้ยงจนต่อแล้วส่งออก

   1. ซื้อลูกหอยมาใส่ในบ่อ ซึ่งจะซื้อลูกหอยมาจากที่ต่าง ๆ เช่น สุราษฎร์ธานี 

   2. ทำบ่อในทะเลด้วยการนำไม้ไผ่มาผ่าซีก แล้วปักรอบ ๆ เพื่อกันหอยออกจากพื้นที่

   3. รอจนหอยโต

   4. จับหอยขึ้นมาด้วยกั้วะ หรือใช้กระดานเลนในการจับขึ้นมา

   5. ถ้าหอยที่จับมาได้มีขนาดเล็กเกินไป ชาวบ้านจะเอามาปล่อยบ่อเพื่อเลี้ยงต่อรอโต

 

อุปกรณ์เกี่ยวกับหอยแครง

1. กระดานเลน ทำจากไม้ตะพงขาว ขนาดกว้างประมาณ 40-50 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2 เมตร ใช้ในการเคลื่อนที่บนพื้นโคลน ในการจับหอยแครง

2. กั๊วะ คือ แหจับหอย ลักษณะเป็นตาข่าย โดยจะใช้เรือลากเพื่อเก็บหอยในบริเวณที่เลี้ยงหอย

3. ตะแกรงคัดไซซ์หอย เป็นตะแกรงที่มีความกว้างของช่องแตกต่างกันไป เอามาร่อนๆหอยเพื่อให้ได้ไซซ์ที่ใกล้เคียงกัน มีหน่วยเป็น หุน

​

​